Η διάνοιά μας έχει για έργο να πραγματώσει την αλήθεια μέσα από το σφάλμα κι η γνώση μας έχει για έργο μοναδικό να διώχνει αδιάκοπα το σφάλμα για να ελευθερώνει το φως της αλήθειας . Η βούλησή μας , η δύναμη της ψυχής μας ,οφείλει να φτάνει στην τελειότητα ξεπερνώντας διαρκώς τα δεινά ,
Κεντώ την αλήθεια μου στον καμβά ενός αναγνώσματος.Αυτό είδα ή συνέλαβα. Καρφιτσώνω τα χρώματα των φωνών, είτε απ'τα χείλη των αδελφών-γειτόνων μου του πλανήτη μας, είτε κι απ'τον βαθύ ουρανόπου ενυπάρχει σε όλα τα γύρω μας φαινόμενα ή πλάσματα: Ενα είδος γραφής του νερού που διψανε οι φίλοι περιπατητές της ερήμου μας.
(Όχι για σήμερα.Παροχέτευση: σε όλα τα μέλλοντα σταυροδρόμια της γης.)
Κυριακή, 29 Μαρτίου 2009
Τώρα την ¨Ανοιξη
Τώρα την Άνοιξη βρίσκω που και που ανάμεσα στις πέτρες το παγωμένο φως κάποιου ονείρου σκύβω και το μαζεύω μα στα χέρια μου γίνεται φωτιά.
Οι παλιές μας μέρες κυκλοφορούν μες στις καινούργιες σαν λοξές σκιές κι η αγάπη μου ένα γαλάζιο τετράφτερο πουλί πετάει πάνω απ'τον ώμο σου και σου φωνάζει να τ'ακολουθήσεις.
Στα παραμύθια η νεραίδα τιμωρεί τον εγωιστή πρίγκηπα τον κάνει σύννεφο ή σκοτεινή κηλίδα.
Τώρα την Άνοιξη καίω ένα ένα τα παλιά ποιήματα ο καπνός όμως μένει κουλουριασμένος στα πόδια σου και σε φοβίζει.
Ο έρωτας, όνομα ουσιαστικόν πολύ ουσιαστικόν, ενικού αριθμού, γένους ούτε θηλυκού ούτε αρσενικού, γένους ανυπεράσπιστου. Πληθυντικός αριθμός οι ανυπεράσπιστοι έρωτες.
Ο φόβος, όνομα ουσιαστικόν, στην αρχή ενικός αριθμός και μετά πληθυντικός:οι φόβοι. Οι φόβοι για όλα από δω και πέρα.
Η μνήμη, κύριο όνομα των θλίψεων, ενικού αριθμού, μόνον ενικού αριθμούκαι άκλιτη. Η μνήμη, η μνήμη, η μνήμη.
Η νύχτα, όνομα ουσιαστικόν, γένους θηλυκού,ενικός αριθμός. Πληθυντικός αριθμός οι νύχτες. Οι νύχτες από δω και πέρα.