FATALE

καλοκαιρι 2011

2011-07-25T03:11:00.000-07:00

Γιατί στις δροσοστάλες των μικρών πραγμάτων η καρδιά βρίσκει την καινούργια αυγή της και ξανανιώνει.

2010-10-27T11:52:00.000-07:00

Τα ανέλεγκτα του Κομφούκιου

Στον οικισμό, οι τέλειοι άνθρωποι είναι η ομορφιά. Αν επιλέξεις τόπο δίχως τέλειους ανθρώπους, πώς να θεωρηθείς σοφός?

Δίχως τέλεια ανθρωπιά δεν μπορείς ν'αντέξεις για καιρό τη στέρηση, δεν μπορείς ν' αντέξεις για πολύ την ευχαρίστηση.Ο τέλειος άνθρωπος αντλεί γαλήνη από την τέλεια ανθρωπιά, ο σοφός επωφελείται από την τέλεια ανθρωπιά.

Αν οι προσδοκίες σου στρέφονται προς την τέλεια ανθρωπιά , δεν νοιώθεις μίσος.

Ενεργείς μόνο για το συμφέρον σου? θα σκοντάψεις στο μίσος.

Ο άριστος επιθυμεί στα λόγια να είναι αργός , στις πράξεις όμως γρήγορος.

Η αρετή δεν είναι ορφανή έχει πολλούς γειτόνους.

Mother Tereza

2010-01-28T00:49:00.000-08:00

Στην Καλκούτα , ο Μοράβια , η Μοράντε κι εγώ πήγαμε να γνωρίσουμε την αδελφή Τερέζα, μια μοναχή που έχει αφιερώσει τη ζωή της στους λεπρούς. Υπάρχουν εξήντα χιλιάδες λεπροί στην Καλκούτα και αρκετά εκατομμύρια σε όλη την Ινδία.Είναι ένα από τα πολλά φρικτά πράγματα αυτής της χώρας, μπροστά στο οποίο αισθάνεται κανείς εντελώς ανίσχυρος, κάποιες στιγμές ένιωσα πραγματικό μίσος ενάντια στον Νεχρού και τους εκατό διανοούμενους συνεργάτες του που σπούδασαν στο Καίμπριτζ, οφείλω όμως να πω πώς ήμουν άδικος, γιατί δεν ΄επαιρνα υπόψη μου ότι λίγα πράγματα μπορεί να κάνει κανείς μπροστά σε μια τέτοια κατάσταση.Η αδερφή Τερέζα προσπαθεί να κάνει κάτι : όπως λέει η ίδια , μόνο κάποιες πρωτοβουλίες τέτοιου τύπου μπορούν να βοηθήσουν, ακριβώς επειδή ξεκινούν από το τίποτα.
---
Η αδερφή Τερέζα ζει σ'ένα σπιτάκι όχι μακριά από το κέντρο της πόλης,σ'έναν μαραζωμένο δρόμο που τον ροκανίζουν οι μουσώνες και στον οποίο η φτώχεια σου κόβει την ανάσα. Δίπλα της είναι άλλες πέντε έξι αδερφές οι οποίες την βοηθούν να διευθύνει αυτή την οργάνωση που κάνει έρευνες,παραστέκεται στους λεπρούς αλλά ,κυρίως,τους βοηθάει να πεθάνουν : έχουν ένα μικρό νοσοκομείο όπου πηγαίνουν οι λεπροί για να πεθάνουν.
Η αδερφή Τερέζα είναι μια ηλικιωμένη γυναίκα, ανοιχτόχρωμη αφού είναι Αλβανή, ψηλή, στεγνή, με οδοντοστοιχία σχεδόν αντρική, και μάτια όπου κοιτάζουν, ξέρουν <<να βλέπουν>> .

Απόσπασμα από το " Το άρωμα της Ινδίας '' του Pier Paolo Pazolini.

Λίγο χιόνι και πολλά χαμόγελα

2009-12-27T10:17:00.000-08:00

Σέλι

Jeane Manson - Avant de nous dire adieu

2009-12-05T17:02:00.000-08:00

Moon dreams..M.Davis

2009-11-30T13:40:00.000-08:00

Η αυγή ξεμυτίζει , κι άλλη μια μέρα
Ετοιμάζεται για ζέστη και σιωπή. Έξω στη θάλασσα ο αυγινός άνεμος
Ρυτιδώνει και γλιστρά. Εγώ είμαι εδώ
Ή εκεί , ή κάπου αλλού. Στην αρχή μου.

Τόμας Στερνς Ελιοτ.

Για σένα καρδούλα μου!!!

2009-11-13T01:07:00.000-08:00

.... Αγοράκι μου γλυκό

να ''πετάς'' πάντα μέσα στην τάξη,

να το μαθαίνω ,

όπως σήμερα ,

και να πετώ μαζί σου...!!

Κλίμα της απουσίας

2009-11-09T11:37:00.000-08:00

Όλα τα σύννεφα στη γη εξομολογήθηκαν

τη θεση τους ένας καημός δικός μου επήρε

Κι ότα μεσ' στα μαλλιά μου μελαγχόλησε

Το αμετανόητο χέρι

Δέθηκα σ'ένα κόμπο λύπης.

Η ώρα ξεχάστηκε βραδιάζοντας

δίχως θύμηση

Με το δέντρο της αμίλητο

προς τη θάλασσα

ξεχάστηκε βραδιάζοντας

δίχως φτερούγισμα

με την όψη της ακίνητη

προς τη θάλασσα

βραδιάζοντας

δίχως έρωτα

Με το στόμα της ανένδοτο

προς τη θάλασσα

κι εγώ -μες τη Γαλήνη που σαγήνεψα.

Απόγευμα

κι η αυτοκρατορική του απομόνωση

κι η στοργή των ανέμων του

κι η ριψοκίνδυνη αίγλη του

Τίποτε να μην έρχεται τιποτε

να μην φεύγει

όλα τα μέτωπα γυμνά

και για συναίσθημα ένα κρύσταλλο.

Ραμπιντραναθ Ταγκορ

2009-11-03T23:12:00.000-08:00

Η διάνοιά μας έχει για έργο να πραγματώσει την αλήθεια μέσα από το σφάλμα κι η γνώση μας έχει για έργο μοναδικό να διώχνει αδιάκοπα το σφάλμα για να ελευθερώνει το φως της αλήθειας . Η βούλησή μας , η δύναμη της ψυχής μας ,οφείλει να φτάνει στην τελειότητα ξεπερνώντας διαρκώς τα δεινά ,

είτε μέσα μας ,

είτε έξω μας,

είτε παντού την ίδια στιγμή.

http://

Απρίλης , Άρωμα Ανοιξης..!!

2009-04-07T07:06:00.000-07:00

2009-03-31T14:27:00.000-07:00

ΓΡΑΦΗ

Κεντώ την αλήθεια μου στον καμβά
ενός αναγνώσματος.Αυτό είδα ή συνέλαβα.
Καρφιτσώνω τα χρώματα των φωνών,
είτε απ'τα χείλη των αδελφών-γειτόνων μου
του πλανήτη μας, είτε κι απ'τον βαθύ
ουρανόπου ενυπάρχει σε όλα τα γύρω μας
φαινόμενα ή πλάσματα: Ενα είδος γραφής
του νερού που διψανε οι φίλοι
περιπατητές της ερήμου μας.

(Όχι για σήμερα.Παροχέτευση: σε όλα
τα μέλλοντα σταυροδρόμια της γης.)

2009-03-29T11:13:00.000-07:00

Τώρα την ¨Ανοιξη

Τώρα την Άνοιξη
βρίσκω που και που ανάμεσα στις πέτρες
το παγωμένο φως κάποιου ονείρου
σκύβω και το μαζεύω
μα στα χέρια μου γίνεται φωτιά.

Οι παλιές μας μέρες
κυκλοφορούν μες στις καινούργιες
σαν λοξές σκιές
κι η αγάπη μου
ένα γαλάζιο τετράφτερο πουλί
πετάει πάνω απ'τον ώμο σου
και σου φωνάζει να τ'ακολουθήσεις.

Στα παραμύθια
η νεραίδα τιμωρεί τον εγωιστή πρίγκηπα
τον κάνει σύννεφο
ή σκοτεινή κηλίδα.

Τώρα την Άνοιξη
καίω ένα ένα τα παλιά ποιήματα
ο καπνός όμως
μένει κουλουριασμένος στα πόδια σου
και σε φοβίζει.

Τσάι και Μυθολογία

Κατερίνα Καριζώνη

ο Πληθυντικός αριθμός

2009-03-26T11:22:00.000-07:00

Ο έρωτας,
όνομα ουσιαστικόν
πολύ ουσιαστικόν,
ενικού αριθμού,
γένους ούτε θηλυκού ούτε αρσενικού,
γένους ανυπεράσπιστου.
Πληθυντικός αριθμός
οι ανυπεράσπιστοι έρωτες.

Ο φόβος,
όνομα ουσιαστικόν,
στην αρχή ενικός αριθμός
και μετά πληθυντικός:οι φόβοι.
Οι φόβοι
για όλα από δω και πέρα.

Η μνήμη,
κύριο όνομα των θλίψεων,
ενικού αριθμού,
μόνον ενικού αριθμούκαι άκλιτη.
Η μνήμη, η μνήμη, η μνήμη.

Η νύχτα,
όνομα ουσιαστικόν,
γένους θηλυκού,ενικός αριθμός.
Πληθυντικός αριθμός
οι νύχτες.
Οι νύχτες από δω και πέρα.

Θάλασσα

2009-03-19T03:04:00.001-07:00

Παράμ παράμ παράμ γυρνάω χορεύω
στην άμμο του χειμώνα με τα φύκια
τη θάλασσα που αρρώστησε γιατρεύω
και κάνω με τα αστέρια σκουλαρίκια.

Παράμ παράμ παράμ παραμονεύει
στο πέλαγο του χρόνου το καράβι
μια άγκυρα η ζωή μου ζητανεύει
το βάθος του έρωτα της να συλλάβει.

Θάλασσα μάνα αρμύρα μου εσύ
γαλάζια μοίρα μια παραμάνα
στον ώμο χρυσή τον ήλιο πήρα
θάλασσα μνήμη μαύρο μου ασήμι
πάρ' την καρδιά μου και κάν' την μισή
του ανέμου αγρίμι.

Παράμ παράμ παράμ παραμυθένιο
ναυάγιο μες στα σύννεφα η σελήνη
κορμί του Ποσειδώνα σιδερένιο
ποιο πέτρινο μουσείο να σε κλείνει.

Θάλασσα μάνα αρμύρα μου εσύ
γαλάζια μοίρα μια παραμάνα
στον ώμο χρυσή τον ήλιο πήρα
θάλασσα μνήμη μαύρο μου ασήμι
πάρ' την καρδιά μου και κάν' την μισή
του ανέμου αγρίμι.

2009-03-15T14:15:00.000-07:00

The garden of
Love
is green without
limit and yields many
fruit
so ther than sorrow and joy.
Love is beyond either
condition..
without spring,
without autumn,
it is always fresh.

Τ.Κρισναμούρτι

Κατανόηση σημαίνει αγάπη και πνευματική υγεία.

Και η αγάπη δεν μπορεί να διδαχτεί και να εφαρμοστεί με μέθοδο.

Η πνευματική υγεία είναι δυνατό να υπάρχει μόνο όταν υπάρχει ξεκάθαρη αντίληψη,

όταν βλέπεις τα πράγματα όπως είναι , χωρίς συναισθηματισμούς,χωρίς συγκίνηση.

Βράχοι

2009-03-13T11:51:00.000-07:00

Αυτό το ον που έφτιαξε την αρχική φορά της κίνησης
Διαθλάται στη συντέλεια των βράχων
Αυτό το φως που φώτισε την ευκολία στις επικεφαλίδες
Ξέβρασε πόνο και πικρίες από χείλη που άνοιξαν
Ασκητών μοναχών
-δεν είδες ; -
Η ιδανική τόλμη έχει για ελατήρια
Θέλγητρα από συναστρίες
Και η γραμμή κατευθυντήρια
Παραπλέοντας σε αμμόλοφους
Υποκύπτουν σε λαβύρινθο οι αξίες
Ασπαζόμενο οξύρυγχο
Πένθος.

Χ.Ξύδη ''Τα όνειρα καπνίζουν''

Απολαύσεις

2009-02-18T12:31:00.000-08:00

Το πρωί το πρώτο βλέμμα απ'το παράθυρο
Το ΄βιβλίο το παλιό πού ξαναβρίσκεις
πρόσωπα ενθουσιασμένα
Χιόνι, η αλλαγή των εποχών
Η εφημερίδα
Το σκυλί
Η διαλεχτκή
Μπάνιο, κολύμπι
Παλιά μουσική
Ανετα παπούτσια
Κατανόηση
Νέα μουσική
Γράψιμο,φυτά
Ταξίδια
Τραγούδια
και να'σαι φίλος μ'όλους.
Μ.Μπρεχτ

Τα χέρια

2009-02-15T10:11:00.000-08:00

Προτιμώ τα χέρια από τα πρόσωπα.

Τα πρόσωπα είναι φουσκωμένα με παρόν ,κουτά,ψεύτικα,χωρίς καμιά συνέπεια με τη μνήμη τους. Όμως τα χέρια έχουν μια μακροχρόνια πείρα γεμάτη επισημότητα, σχεδόν ιερατική. Και μιαν αδέκαστη ειλικρίνεια. Απόδειξη : ποτέ δεν κοιτιούνται στον καθρέφτη. Δεν προμελετούν την έκφρασή τους και τη στάση τους. Ακολουθώντας το σχήμα και την κίνησή των χεριών,πλάθω το πρόσωπο που λείπει , αμετάβλητο μέσα στο χρόνο, σιδερένιο, πετρινο ή γυάλινο. Κάποτε κολλάω στους ώμους των ανθρώπων το αληθινό τους πρόσωπο σα να τοποθετώ ένα ανθοδοχείο στο τραπ'εζι της κουζίνας ανάμεσα στα μπουκαλάκια του λαδόξιδου,τα κουταλοπίρουνα και την αλατιέρα. Απ' τις χειρονομίες , όπως κι από τη μυρωδιά του φαγητού που σκορπιέται απ'τα παράθυραστο δρόμο, αναγνωρίζω όχι μόνο τα πρόσωπα αλλά και τα σπίτια τους και τη διάταξη των επίπλων.

Γιάννης Ρίτσος

Αρίοστος ο Προσεχικός

scent of a woman

2009-02-06T10:42:00.000-08:00

-Θα ήθελες να μάθεις τάγκό ?

-Σου προσφέρω τις υπηρεσίες μου δωρεάν.

-Νομίζω ότι φοβάμαι λιγάκι.

Μην κάνω κανένα λάθος.

- Δεν υπάρχουν λάθη στο ταγκό, όχι όπως στη ζωή.

Είναι απλό. Αυτό κάνει το ταγκό υπέροχο.

Καλό σας Σαββατοκύριακο !!

Παιχνίδια τ'ουρανού και του Νερού.

2009-02-03T13:47:00.000-08:00

Γαλάζιο αστέρι,κόκκινο αστέρι,
πράσινο αστέρι- το βερυκοκκί,το κίτρινο-
γαλάζιο , βιολετί,πορτοκαλί- τ'αστέρι θέ μου-
στρόβιλος-στρόβιλος μενεξελί και ρόδινο-
χορεύει η νύχτα με τον Πέτρο μες στο δάσος,
χορεύει το φεγγάρι με τα χέρια σου,
σπίθες χρυσές,σπίθες γαλάζιες-στρόβιλος.
Αν δεν πεθάνω απόψε ,κλάφτε με.

Καρέκλα η βάρκα του -ταξίδευε.Πώς κάθονταν
επάνω στ'ανοιχτό νερό χωρίς να τραμπαλίζεται ;
Πάνω στο γόνα του έγραφε, και τίποτα δεν κοίταζε.
Γύρω του χτύπαγαν τα κύματα και τα χαρτιά του δε βρεχότανε.
Μεγάλος είταν σαν τη μοναξιά, μόνο δύο μέτρα πιο γαλάζιος.

Όμορφα πουν' τα μάτια σου- όμορφα.
Μες στα πουλιά πέσαν δυο λίμνες
κι ανέβη ένα γαρύφαλλο
μες από χίλια μαύρα αστέρια

Γιάννης Ρίτσος
απόσπασμα από το Παιχνίδια τ'ουρανού και του Νερού.

<

Το εγκώμιο της θάλασσας

2009-01-26T04:25:00.000-08:00

Η θάλασσα είναι η μόνη μου αγάπη. Γιατί έχει την όψη του ιδανικού. Και τ'ονομά της είναι ένα θαυμαστικό.

Δε θυμάμαι το πρώτο αντίκρισμά της. Χωρίς άλλο θα κατέβαινα από μια κορφή, φέρνοντας αγκαλιές λουλούδια. Παιδί ακόμα , εσκεπτόμουν το ρυθμό του φλοίσβου της.Ξαπλωμένος στην αμμουδιά ,εταξίδευα με τα καράβια που περνούσαν.Ενας κόσμος γεννιόταν γύρω μου.Οι άυρες μου άγγιζαν τα μαλλιά .Άστραφτε η μέρα στο προσωπό μου και στα χαλίκια.Όλα μου ήταν ευπρόσδεκτα : ο ήλιος ,τα λευκά σύννεφα, η μακρινή βοή της.

Αλλά η θάλασσα ,επειδή ήξερε,είχε αρχίσει το τραγούδι της που δεσμεύει και παρηγορεί.

Καρυωτάκη ''Απαντα Τα Ευρισκόμενα''

απόσπασμα από το Εγκώμιο της θάλασσας.

Ελεος της νύχτας.

2009-01-22T14:01:00.000-08:00

εξαυλώνοντας το υπαρκτό των αισθήσεων
προσφέρει το δικό της υπέρτατο έλεος

η νύχτα επουλώνει κάθε πληγή
σβήνει απαλά κάθε μνήμη
μέσα στην παγκόσμια συνείδηση

στο άφθαρτο βελούδο της
η ψυχή αιωρείται σαν πούπουλο
υπερβαίνει την ανθρώπινη αγάπη
και ταξιδεύει στους μυστικούς δρόμους του γαλαξία
με μιαν εκθαμβωτική ακεραιότητα.

Τόλης Νικηφόρου

''Το διπλό άλφα της αγάπης ''

Debussy - Clair de lune

Σώπα, μη μιλάς

2009-01-09T01:33:00.000-08:00

Σώπα, μη μιλάς, είναι ντροπή,

κόψ' τη φωνή σου, σώπασε επιτέλους

κι αν ο λόγος είναι αργυρός,

η σιωπή ειναι χρυσός.

Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί,

έκλαιγα, γέλαγα, έπαιζα,

μου λέγαν: «σώπα!».

Στο σχολείο μου κρύψανε την αλήθεια τη μισή,

μου λέγανε: «εσένα τι σε νοιάζει; Σώπα!»

Με φίλησε το πρώτο κορίτσι που ερωτεύτηκα

και μου λέγανε: «Κοίτα μην πεις τίποτα, σσσ...σώπα!»

Kόψε τη φωνή σου και μη μιλάς, σώπαινε.

Και αυτό βάσταξε μέχρι τα είκοσί μου χρόνια.

Ο λόγος του μεγάλου,

η σιωπή του μικρού.

Έβλεπα αίματα στο πεζοδρόμιο,

«Τι σε νοιάζει εσένα;», μου λέγανε,

«θα βρεις το μπελά σου, σώπα!».

Αργότερα φωνάζανε οι προϊστάμενοι

«Μη χώνεις τη μύτη σου παντού, κάνε πως δεν καταλαβαίνεις, σώπα!»

Παντρεύτηκα, έκανα παιδιά, και τα 'μαθα να σωπαίνουν,

η γυναίκα μου ήταν τίμια κι εργατική και ήξερε να σωπαίνει.

Είχε μάνα συνετή, που της έλεγε: «Σώπα».

Σε χρόνια δίσεκτα οι γονείς, οι γείτονες, με συμβουλεύανε:

«Μην ανακατεύεσαι, κάνε πως δεν είδες τίποτα. Σώπα!»

Μπορεί να μην είχαμε με δαύτους γνωριμία ζηλευτή,

με τους γείτονες, μας ένωνε όμως, το «Σώπα!».

«Σώπα!» ο ένας,

«σώπα!» ο άλλος,

«σώπα!» οι επάνω,

«σώπα!» οι κάτω,

«σώπα!» όλη η πολυκατοικία και όλο το τετράγωνο.

«Σώπα!» οι δρόμοι οι κάθετοι και οι δρόμοι οι παράλληλοι.

Κατάπιαμε τη γλώσσα μας... Στόμα έχουμε και μιλιά δεν έχουμε.

Φτιάξαμε το σύλλογο του «Σώπα!».

Και μαζευτήκαμε πολλοί, μια πολιτεία ολόκληρη,

μια δύναμη μεγάλη, αλλά μουγκή!

Πετύχαμε πολλά, φτάσαμε ψηλά, μας δώσανε παράσημα,

τα πάντα κι όλα πολύ εύκολα,μόνο με το «Σώπα!».

Μεγάλη τέχνη αυτό το «Σώπα»!

Μάθε το στη γυναίκα σου, στο παιδί σου, στην πεθερά σου κι

όταν νιώσεις ανάγκη να μιλήσεις ξερίζωσε τη γλώσσά σου

και κάν' την να σωπάσει.

Κόψ'την σύρριζα.

Πέτα την στα σκυλιά.

Το μόνο άχρηστο όργανο από τη στιγμή που δεν το μεταχειρίζεσαι σωστά.

Δεν θα έχεις έτσι εφιάλτες, τύψεις κι αμφιβολίες.

Δε θα ντρέπεσαι τα παιδιά σου και θα γλιτώσεις απ' το βραχνά να μιλάς,

χωρίς να μιλάς να λες «έχετε δίκιο, είμαι σαν κι εσάς» Αχ!

Πόσο θα 'θελα να μιλήσω ο κερατάς!

Και δεν θα μιλάς,

θα γίνεις φαφλατάς,

θα σαλιαρίζεις αντί να μιλάς.

Κόψε τη γλώσσα σου, κόψ' την αμέσως.

Δεν έχεις περιθώρια.

Γίνε μουγκός.

Αφού δε θα μιλήσεις, καλύτερα να το τολμήσεις.

Κόψε τη γλώσσά σου.

Για να είσαι τουλάχιστον σωστός στα σχέδια και στα όνειρά μου

ανάμεσα σε λυγμούς και παροξυσμούς κρατώ τη γλώσσά μου,

γιατί νομίζω πως θα 'ρθει η στιγμή που

δεν θα αντέξω και θα ξεσπάσω

και δεν θα φοβηθώ και θα ελπίζω

και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω με ένα φθόγγο,

με έναν ψίθυρο,

με ένα τραύλισμα,

με μια κραυγή που θα μου λέει:
ΜΙΛΑ..!!

Αζίζ Νεσίν

μικρές ανάσες ομορφιάς

2008-12-11T14:01:00.000-08:00

Οι φωτογραφίες είναι από το Πάρκο του Ζωολογικού

Κήπου του Δήμου Θεσσσαλονίκης στον Κέδρινο Λόφο

της περιοχής Χίλια Δένδρα
- Περιαστικό Δάσος Θεσσαλονίκης-

εκεί όπου ο αέρας είναι καθαρός και το οξυγόνο αρκετό.

2008-12-09T09:30:00.000-08:00

Καλό ταξίδι Αλέξη.

Οχλοκρατία.......
για πόσο ακόμη θα διαρκέσει.....

Τι άλλο πρέπει να συμβεί για να παραιτηθεί έστω και ένας ...

2008-12-04T05:48:00.000-08:00

Η επιθυμία....

Η επιθυμία θα μπορούσε να 'χει πεθάνει
κι ένας άνθρωπος θα μπορούσε ακόμη να 'ναι
τόπος συνάντησης για τη βροχή και τον ήλιο,
θάυμα που περιμένει το τέλος του πόνου
σαν ένα χειμωνιάτικο δέντρο.

D.Lawrence

2008-11-29T14:28:00.000-08:00

Τα βήματά σου..

(απόσπασμα)

Οι Ήχοι, λέω, όταν πλαγιάσουν πολύ από τον άνεμο παύουν να

είναι ήχοι.

Γίνονται μικρά κορδόνια να μπορούν τα παιδιά να κρατούν

τα κόκκινα τους μπαλόνια στο Λόυνα Παρκ.

Να κρατούν το πλαστικό φορτηγάκι τους, καθώς τρέχουν

στο δρόμο..

Να συγκρατούν ένα παπούτσι επάνω στο πόδι καθώς

εκείνο βρίσκεται σε γρήγορο βηματισμό.

Κι εγώ πλάγιασα.

Ιωάννης Τσιουράκης

Vaya con dios - Je l'aime Je l'aime

2008-11-26T11:13:00.000-08:00

Je l’aime...

Je l'aime je l'aime
Je ne sais pas pourquoi
Je l'aime je l'aime
Depuis toujours je crois
J'ai de la peine
Quand il est loin de moi
Je l'aime je l'aime
Mais il ne me voit pas

Il disait
Qu'il me voulait
Moi je croyais
Qu'il m'adorait

2008-11-25T09:12:00.000-08:00

Τάσος Λειβαδίτης........Αλλά τα βράδια

Και να που φτάσαμε εδώ
Χωρίς αποσκευές
Μα μ ένα τόσο ωραίο φεγγάρι
Και εγώ ονειρεύτηκα έναν καλύτερο κόσμο
Φτωχή ανθρωπότητα, δεν μπόρεσες
ούτε ένα κεφαλαίο να γράψεις ακόμα
Σα σανίδα από θλιβερό ναυάγιο
ταξιδεύει η γηραιά μας ήπειρος

Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη

Βέβαια αγάπησε
τα ιδανικά της ανθρωπότητας,
αλλά τα πουλιά
πετούσαν πιο πέρα

Σκληρός, άκαρδος κόσμος,
που δεν άνοιξε ποτέ μιαν ομπρέλα
πάνω απ το δέντρο που βρέχεται

Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη

Ύστερα ανακάλυψαν την πυξίδα
για να πεθαίνουν κι αλλού
και την απληστία
για να μένουν νεκροί για πάντα

Αλλά καθώς βραδιάζει
ένα φλάουτο κάπου
ή ένα άστρο συνηγορεί
για όλη την ανθρωπότητα

Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη

Καθώς μένω στο δωμάτιο μου,
μου ρχονται άξαφνα φαεινές ιδέες
Φοράω το σακάκι του πατέρα
κι έτσι είμαστε δυο,
κι αν κάποτε μ άκουσαν να γαβγίζω
ήταν για να δώσω
έναν αέρα εξοχής στο δωμάτιο

Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη

Κάποτε θα αποδίδουμε δικαιοσύνη
μ ένα άστρο ή μ ένα γιασεμί
σαν ένα τραγούδι που καθώς βρέχει
παίρνει το μέρος των φτωχών

Αλλά τα βράδια τι όμορφα
που μυρίζει η γη!

Δος μου το χέρι σου...
.Δος μου το χέρι σου..

Κάτω από τα δέντρα

2008-11-21T00:35:00.000-08:00

Ξαποσταίναμε κάτω από τα δέντρα,

απλώναμε τις σκέψεις μας

και βάζαμε φωτιά με τα λόγια-

γιατί κάτω από τις σκιές των δέντρων

ο κόσμος γίνεται εύφλεκτος.

Με το τραγούδι των τζιτζικιών

τα όνειρά μας κατέβαιναν απ' τα ψηλά βουνά,

ξαπλώνονταν στα πόδια μας,

τα χαράζαμε στο χώμα με ψιλές βεργούλες.

Στη μικρή αυλακιά της ζωγραφιάς

το χώμα σκούραινε

κι άφηνε τη μυρωδιά της

θαμμένης βροχής να μιλήσει.

Ο καπνός των τσιγάρων μας

ήταν καπνός απ' τις κολλημένες αφίσες που κάποιος,

κάποτε έβαλε φωτιά

μια νύχτα στην Αριστοτέλους...

-τοίχοι φλεγόμενοι, κάτω απ' τα δέντρα,

κι η ζωή μας κολλημένη πάνω τους

να βρωμάει συνοικία.

Θοοδωρής Βοριάς

2008-11-18T23:52:00.000-08:00

Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο

Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο

δυο καρδιές κι έναν ήλιο στη μέση.

Παίρνω φως απ' τον ήλιο και φτιάχνω την αγάπη

και μου λες πως σ' αρέσει.

Τα παιδιά τραγουδούν μες στους δρόμους

κι η φωνή τους τον κόσμο αλλάζει.

Τα σκοτάδια σκορπάνε κι η μέρα λουλουδίζει

σαν ανθός στο περβάζι.

Ένα σύννεφο είν' η καρδιά μου

κι η ζωή μου γιορτή σε πλατεία.

Σ' αγαπώ κι ο απέραντος κόσμος πόσο μοιάζει

με μικρή πολιτεία.

Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης

Αφιερωμένο εξαιρετικά στην μικρή γλυκιά μου κορούλα,

που είναι ξετρελαμένη,ενθουσιασμένη αλλά ταυτόχρονα και λίγο μπερδεμένη γιατί την αγαπάνε δύο αγοράκια από την τάξη της...

ο πρώτος αγαπητικός ο Δούκας, την αγαπάει από πέρυσι της το είπε κρυφά σ'ένα διάλειμμα στην αυλή του σχολείου ενώ ο Δεύτερος ο Θοδωρής που κρυφά της άφησε μια ζωγραφιά στο θρανίο της την αγάπησε φέτος και της χάρισε ένα πλαστικό κίτρινο δαχτυλίδι..χαχα

Μην ανησυχείς παιδί μου,

Ν' Αγαπάς και τους δύο...!!

και έτσι θα τελειώσει το μπέρδεμα.

Ε ,και που είσαι μικρούλα...

θα λέμε τα μυστικά μας και όταν μεγαλώσεις , εντάξει ??

2008-11-16T15:06:00.001-08:00

Τα δάκρυα που στα μάτια μας
θα δείτε
να αναβλύζουν
ποτέ μην τα
πιστέψετε
απελπισιάς σημάδια.

Υπόσχεση
είναι μοναχά
γι' άγώνα υπόσχεση

Α.Παναγούλης

Ηράκλειτος

2008-11-14T00:31:00.000-08:00

Αν η ευτυχία ήταν οι σωματικές απολαύσεις, θα έπρεπε να λέμε ευτυχισμένα τα βόδια όταν βρίσκουν μπιζέλια για να φάνε.

Οι κακοί άνθρωποι , των αληθινών αντίδικοι.

Η έπαρση: διακοπή της προκοπής

Το καλύτερο για τους ανθρώπους δεν είναι να γινονται όσα θέλουν.

Κώστας Αξελός

Ο Ηράκλειτος και η Φιλοσοφία

Ομαρ Καγιάμ ΡΟΥΜΠΑΓΙΑΤ

2008-11-10T01:47:00.000-08:00

Για φίλους περιόριζε τον ενθουσιασμό σου

Και μην απομακρύνεσαι από τον εαυτό σου

Κι αυτόν εδώ που ενόμιζες πως είναι στήριγμά σου

Μελέτα τον και πέρνα τον από το κόσκινό σου.

Ας περπατούν τα μυστικά μες στων τρελών τους τόπους

Κι ας είναι τα μυστήρια για τους ονειροκόπους.

Ζύγισε συ τα έργα σου και πρόσεχε τους άλλους.

Και φύλαγε τους πόθους σου απ'τους λεπτούς ανθρώπους

Rainer Maria Rilke

2008-11-07T11:30:00.000-08:00

< Τα σονέττα προς τον Ορφέα >
Δεύτερος κύκλος
Ια

Αναπνοή , ώ ποίημα αόρατο!
Ανταλλαγή καθάρια , που ποτέ δεν παύει ανάμεσα
στο είναι μας και τις απέραντες εκτάσεις. Ένα αντίβαρο,
που, χάρις σ'αυτό, κατακτώ τον εαυτό μου ρυθμικά

Κύμα μοναδικό,που είμαι η θάλασσά του,
και θάλασσα, που, βαθμιαία, ογκούται.
Εσύ,απ'όλες τις πιθανές τις θάλασσες, η πλέον φειδωλή,
που κατακτάς το χώρο τον αφομοιώνεις.

Πόσες απ' τις απέραντες αυτές εκτάσεις
έχουν ήδη εισχωρήσει εντός μου! Άνεμοι
πλήθος είναι ,ωσάν δικοί μου γιοι.

Με αναγνωρίζεις σύ αέρα που βρίθεις από χώρους,
που ήσαν άλλοτε δικοί μου; σουν για μένα
ο λείος φλειός, η καμπύλη και των λόγων μου το φύλλωμα.
<

2008-10-11T10:29:00.000-07:00

Οι Απομείναντες

Όμως υπάρχουν ακόμα

λίγοι άνθρωποι

που δεν είναι κόλαση

η ζωή τους

υπάρχει το μικρό πουλί ο κιτρινολαίμης,

η Fraulein Ramser

και πάντοτε του ήλιου οι απομείναντες

οι ερωτευμένοι με ήλιο ή με φεγγάρι

ψάξε καλά

βρες τους, Ποιητή!!

κατάγραψέ τους προσεχτικά

γιατί όσο παν' και λιγοστεύουν

λιγοστεύουν

Μ.Σαχτούρης''Χρωμοτραύματα''

Όμορφη Κέρκυρα....

2008-08-18T06:05:00.000-07:00

Πλησιάζοντας στο λιμάνι της Κέρκυρας....

Το παλαιό φρούριο

Λίγο πριν το σούρουπο..τοποθεσία Μωραιτικα

Αμέτρητα τα καντούνια που συνήθως καταλήγουν

σε μικρές πλατείες...

Η ομορφιά της φύσης δεν μπορεί να

περιοριστεί ούτε με κάγκελα....

Με το χρώμα που αγαπώ βαμμένα τα καντούνια

Βαρκάδα στην Παλαιοκαστρίτσα...

Μια μοναχική καρέκλα....που την καταγάπησα

Ένα από τα ομορφότερα σημεία του νησιού...

Έντονα τα χρώματα πριν τη δύση του ήλιου

Το πεύκο του βράχου.....

Σπηλιά στην Παλαιοκαστρίτσα....

Εμείς ....

Ησυχία και ομορφιά

λίγο πριν την Παλαιοκαστρίτσα...

Το Ποντικονήσι ....

Της γιαγιάς τα παραμύθια

2008-07-02T14:52:00.000-07:00

στίχοι - μουσική: Δημήτρης Αποστολάκης

Μιά φορά γιέ μου κι έναν καιρό
βασιλιάς καλός όριζε τόπο μακρινό...

Θυμούμαι ως τώρα τη γιαγιά
έτοιας λογής ν' αρχίζει
και σε καιρούς αλλοτινούς
ο νους τση ν' αρμενίζει.

Να μου μιλεί σιργουλευτά
γιά κείνα και γιά τ' άλλα
γιά μαγικά, γιά έρωτες,
γιά φονικά μεγάλα.

Γιά βασιλιάδες νιούς καλούς
που κάστρα επατούσαν
τσι μάισσες και τα θεριά
σκοτώναν κι ενικούσαν.

Κι όντεν ο ύπνος ο γλυκύς
δόξευγε το μυαλό μου
στον κόσμο των παραμυθιών
γύριζ' ο λογισμός μου.

Έσβησ' ο χρόνος ο κακός
μαζί με τη χαρά μου
τσι ιστορίες τση γιαγιάς
από τα όνειρά μου.

Κι έρχουντ' απ' τον παλιό καιρό
Θε μου νάταν αλήθεια
ώρες αεροφύσημα
κείνα τα παραμύθια.

Μην κλαις μικρή μου και πληγές
ανοίγεις μου στα στήθη
εμείς οι δυό θα κάνουμε
τον κόσμο παραμύθι.

Καλό καλοκαίρι και καλές Διακοπές...

Νάνα Μούσχουρη….ΑΝΤΙΟ..

2008-06-25T00:34:00.000-07:00

Ήταν το 1958 , όταν η Νάνα Μούσχουρη ξεκίνησε την μουσική πορεία της στην Ελλάδα τραγουδώντας το ‘’Χάρτινο το Φεγγαράκι’’ σε μουσική Μ. Χατζιδάκι και στίχους Νίκου Γκάτσου. Λίγα χρόνια αργότερα, θα αρχίσει το μεγάλο της ταξίδι στον κόσμο και θα εμφανιστεί στα μεγαλύτερα θέατρα τραγουδώντας την Ελληνική μουσική. Η μητέρα της ήθελε να γίνει τραγουδίστρια , αλλά επειδή η ίδια δεν τα κατάφερε –η ζωή δεν της το επέτρεψε όπως πολύ κομψά ανέφερε η Μούσχουρη χθες– ώθησε την Νανά και την αδερφή της στο να αγαπήσουν το τραγούδι. Τελικά η Νάνα Μούσχουρη κατάφερε να γίνει ένα παγκοσμίας αποδοχής μουσικό ταλέντο.
Χθες, 24 Ιουνίου στο Θέατρο Γης, στην Θεσσαλονίκη, πραγματοποίησε την αποχαιρετιστήρια συναυλία της μετά από πενήντα χρόνια μουσικής σταδιοδρομίας, για να ολοκληρώσει έτσι την Παγκόσμια Αποχαιρετιστήρια Περιοδεία της. Μια περιοδεία που ξεκίνησε στα τέλη του 2004 και πέρασε από 128 πόλεις. Οι Θεσσαλονικείς τίμησαν με την παρουσία τους και αποχαιρέτησαν την Νάνα Μούσχουρη γεμίζοντας το Θέατρο (6000 άτομα) και όρθιοι χειροκροτώντας της έδωσαν την αγάπη τους και της έστειλαν ένα Αντίο Αγάπης και Ευγνωμοσύνης. Η νύχτα πλημμύρισε από μελωδίες νοσταλγικές σαν αυτές που μόνο δημιουργοί όπως ο Χατζιδάκις ,Ξαρχάκος μπορούν να συνθέτουν και από ποιητική ευδαιμονία μεγάλων στιχουργών όπως του Νικου Γκάτσου, Μούτση.

Πολίτικη Κουζίνα

2008-06-17T16:33:00.000-07:00

"Στους σταθμούς των τραίνων ποτέ μην κοιτάς πίσω.
Είναι σαν να αφήνεις μια υπόσχεση"

2008-06-10T07:23:00.000-07:00

Το μπλογκοπαίχνιδο έχει ως εξής…τρία ψέματα και μια αλήθεια….

1) Στο σχολείο δεν έκανα Ποτέ Σκονάκι…

2) Στα 16 μέθυσα με το καλύτερο Ουίσκι του κόσμου Jack Daniels ...

3) Ανέβηκα πέρυσι στα 2950 μέτρα υψόμετρο , με χιόνι ως το γόνατο ,
Οι χτύποι της καρδιάς μου έβγαιναν από τα μάτια μου…λιγοστό το οξυγόνο…

4) Είμαι περίπου 1,95 ύψος …..

Ευχαριστώ την συν-μπλόγκερ Roadartist για την πρόσκληση… και όποιος επιθυμεί μπορεί να παίξει...

Να δεις τι σου χω για μετά....

2008-06-04T11:05:00.000-07:00

2008-06-01T03:20:00.000-07:00

Το Ραντεβού

- ραντεβού στο ανάλγητο μίσος
- εντάξει. Θα σε βρω εκεί.
Το ρολόι σου πήγαινε πίσω.
Σε συνάντησα κάποια χρόνια μετά, τυχαία,
Στο σημείο μιας ασχημάτιστης ακόμα, άμορφης ανάγκης
Μάτια αδειανά. Ύφος γκρίζο.
Κανένα σοβαρό παράπτωμα παραφοράς-βιολογικής τουλάχιστον-
Μόνο κάτι σκαλοπάτια στο συγυρισμένο βλέμμα σου
Και μερικά,
Κρυμμένα βράδια πανικού,
Στην εσωτερική τσέπη του σακακιού σου
Δεν μου έδειξες. Φοβήθηκες. Έκανες λάθος.
Τα τοποθέτησες με επιμέλεια μεν, στην αριστερή τσέπη δε….
Μετρονόμος που πηγαινοερχόταν με αφοπλιστική ακρίβεια,
Προδίδοντας ειδική νοσταλγία.
Αρπάχτηκα από τους σωρούς των παλμών σου
-πολύ κοντά στην καρδιά, βλέπεις , και οι δικές μου αδυναμίες-
Τρομαγμένη, γύρισα να φύγω , να σωθώ,
Από κείνο που ανακάλυψα πως έκρυβε η αριστερή σου τσέπη..
Την αφρόντιστη, και λανθάνουσα επιστροφή στη συνάντησή μας
Τι τύχη κι αυτή! Σαν περιεχόμενο…

Χαριτίνη Ξύδη
ΤΟ ΡΑΜΦΟΣ…ποίηση
Εκδόσεις Κώδικας

2008-05-29T05:40:00.000-07:00

Tων ανθρώπων η περιέργεια ψάχνει παρελθόν και μέλλον
Και γαντζώνεται σ'αυτή τη διάσταση.Όμως να εννοήσεις
Το σημείο της διατομής του αιώνιου
Με το χρόνο, είναι μια απασχόληση για τον άγιο-
κι ούτε απασχόληση, αλλά κάτι δοσμένο
Και παρμένο σ' ένα θάνατο μιας ζωής μές στην αγάπη,
Ενας πόθος φλογερός και μια φιλαλληλία και μια υποταγή.
Για τους πιο πολλούς από μας, υπάρχει μόνο η ασυνόδευτη
Στιγμή, η στιγμή μέσα κι έξω από το χρόνο...

Τομας Στερνς Ελιοτ
Τέσσερα Κουαρτέτα
The dry Salvages
Μετάφραση Κλείτος Κύρου

La vida es bella - Η ζωή είναι ωραία

2008-05-16T13:56:00.000-07:00

Η ζωή είναι ωραία .....

πόσες φορές έχω δει και ξαναδεί αυτή την ταινία...

πάντα στο τέλος ,

ένα,

δύο,

τρία,

ποτάμι χοντρά τα δάκρυα κυλούν....

....ξέρετε από κεινα τα ασυγκράτητα, τα ανακουφιστικά ...

κάπως έτσι δραπετεύω από την '' Πανούκλα '' των ελληνικών ημερών ...

2008-05-11T01:33:00.000-07:00

Χρόνια Πολλά σ' όλες τις Μανούλες του Κόσμου.

Η Μάνα είναι πλάστρα της αγάπης και της ζωής.

Θησαυρός τα Χάδια της και τα Φιλιά της.

Ζεστή πάντα η αγκαλιά της και ανοιχτή.

Σημείο αναφοράς στον ψυχισμό των παιδιών της.

Η Μάνα είναι Αγάπη είναι Τρυφερότητα, δίνει χωρίς να ζητά κανένα αντάλλαγμα....!!!

Η Μάνα είναι το Σύμπαν ολόκληρο για τα παιδιά της..

Χρόνια Πολλά Μανούλα Μου...

Η προσευχή του Σωκράτη

2008-05-06T14:44:00.000-07:00

Ο Σωκράτης αναζήτησε τη γνησιότητα εξετάζοντας σε βάθος τον εαυτό του, και κατόπιν επεδίωξε να την εκφράσει με τους φίλους του. Η επιθυμία του αυτή αποκαλύπτεται μέσα από τη μοναδική προσευχή του φιλοσόφου που σώζεται μέχρι σ΄μερα. Την είχε κάνει ένα καλοκαιριάτικο απόγευμα ,στη δροσιά ενός βαθύσκιωτου δενδρόκηπου και είναι μια ικεσία απόλυτα χαρακτηριστική των πιστεύω και ιδεωδών του.

Πολυαγαπημένε Πάνα , και όλοι εσείς οι θεοί

που κατοικείτε εδώ τριγύρω ,

βοηθήστε να γίνω όμορφος εσωτερικά .

Να φαίνομαι αυτό που είμαι.

Να βλέπω τη σοφία ως τον μόνο πλούτο,

και ο πλούτος μου

να μην είναι μεγαλύτερος

απ' όσο μπορώ να αντέξω.

Η μέθοδος του Σωκράτη

Ronald Gross

(ασχολήθηκε όλη του τη ζωή με την εφαρμογή της Σωκρατικής φιλοσοφίας στην καθημερινή ζωή)

2008-05-04T04:54:00.000-07:00

Λίγο θάλασσα και αεράκι θαλασσινό να φυσά και να μοσχοβολά ο αέρας από τα αρώματα των λουλουδιών..Χάρμα των αισθήσεων!!!

Μπουκαμβίλια
Τριαντάφυλλα

Γαρδένια

Καζάνια

Καθιστή Τριανταφυλλιά

Θα γιομίσω το μπαλκόνι με χρώματα και αρώματα.!!

άρχισα ήδη να μεθάω από το άρωμα της γαρδένιας !!!

Οι φωτο είναι τραβηγμένες σήμερα το πρωι από την ανθοέκθεση στην Πλάζ της Αρετσούς στην Καλαμαριά όπου κάναμε την Κυριακάτικη βόλτα μας...δεν άντεξα και αγόρασα όλα τούτα τα καλούδια ...πανευτυχής σας εύχομαι μια Μυρωδάτη Κυριακή.. έχω δουλειά στο μπαλκόνι δε θ' αφήσω ούτε μι α γωνιά χωρίς άρωμα...!!!

Ανθρώπινο πολύ ανθρώπινο..Φ.Νίτσε

2008-05-02T04:15:00.000-07:00

Ηλικία και αλήθεια

Οι νέοι άνθρωποι αγαπούν το ενδιαφέρον και το παράξενο, ανεξάρτητα από το πόσο αληθινό ή ψεύτικο είναι.
Πιο ώριμα πνεύματα αγαπούν τις πιο ενδιαφέρουσες και παράξενες πλευρές της αλήθειας.

Τέλος , τα εντελώς ώριμα μυαλά αγαπούν την αλήθεια ακόμη κι εκεί όπου φαίνεται απέριττη και απλοϊκή , προκαλώντας ανία στους συνηθισμένους ανθρώπους. Γιατί αυτά τα μυαλά έχουν παρατηρήσει ότι η αλήθεια τείνει να αποκαλύπτει τις ύψιστες πνευματικές κτήσεις της με τη μορφή της απλότητας.

2008-05-01T12:51:00.000-07:00

Ό,τι λες στην πένα το γράφει.

Σκέπτεσαι θυμάσαι νομίζεις αγαπάς υπαγορεύεις.

Μερικά τα αποσιωπάς.

Όχι πὼς είσαι υποκριτής αλλά

λιγάκι σα να ντρέπεσαι που είναι τόσο λίγα

και σα να κομματιάζεσαι τόσα πολλά που είναι.

Με αφοσίωση σε ακούνε οι λέξεις

σε αντιγράφουν και η πένα διψασμένη

ρουφάει όσο μελάνι αφήνουν πίσω τους

- σαν τις σουπιές – τα συνταρακτικά

θολώνει η σύλληψή τους.

Όπως σου υπαγόρευσε η μοίρα να τα ζήσεις

γραμμένα σε δικό της

απορροφητικό χαρτὶ

έτσι ακριβώς κι εσύ τα υπαγορεύεις

στην άγνωστη ποιότητα του μέσου που διαθέτεις.

Καμιά φορά όταν η πένα μπάζει κρύο

γιατὶ οἱ προφυλάξεις έχουν πετσικάρει

απ᾿ των δεινών την παλαιότητα

λίγο παραμορφώνεις την εἰκόνα

-αίσθημα που δριμύ χειμώνα δρέπει

το στρέφεις να μαζεύει χαμομήλια

και κάπως έτσι γλυκαίνει του κειμένου ο καιρός.

Όλα ετούτα και άλλα μαζὶ

τα παίρνει φεύγοντας ο χρόνος

σα να ῾τανε δικά του.

Κάποια στιγμή του τα ζητάς τ᾿ ανοίγεις

θέλεις να δεις εάν θυμάται το χαρτί όσα

του υπαγόρευσες γιατὶ ακόμα

και της άψυχης εγγύησης η μνήμη

με τον καιρό κι αυτή αδυνατίζει.

Ταράζεσαι χλωμιάζεις βλέπεις

νά ῾χουν γραφτεί πράγματα ποὺ δεν είπες

τον εαυτό σου αγνώριστο

κι οι πράξεις του θρασύδειλες

να θριαμβεύει ως θύμα

κι άλλα κι άλλα τερατώδη, επονείδιστα

που και νεκρός να είσαι

ντρέπεσαι να τα πεις

με το γυμνό όνομά τους.

Φρίττεις κι ερμηνεύεις

πὼς όλα είναι βγαλμένα

τάχα απ᾿ της γραφής το άρρωστο μυαλό.

Σε λιγοστεύει σε ταπεινώνει να παραδεχτείς

πὼς όλ᾿ αυτά τα ανίδεα που γράφουμε

γνωρίζουνε για μας περισσότερα

και πιο αβυσσαλέα

απ᾿ όσα μισοξέρουν όσα ζήσαμε.

Tom Waits

2008-04-28T08:01:00.000-07:00

Η επιστροφή ήταν γρήγορη και βροχερή, πάντα όταν γυρνάς από κάπου η απόσταση μικραίνει.Ο Tom Waits τραγουδάει με την βραχνή φωνή του και το αυτοκίνητο γλιστρά στην βρεγμένη άσφαλτο σαν μεθυσμένο άλογο.
Σε λίγο φάνηκε η πόλη...

2008-04-19T13:44:00.000-07:00

Λίγες μέρες μακριά από τους έντονους ρυθμούς της πόλης , μακριά από τα άγχη και την καθημερινότητα, μια Απριλιάτικη εκδρομή στη φύση για λίγη ξεκούραση, για λίγο καθαρό αέρα. Λίγα ρούχα , λίγα καλά βιβλία , η φωτογραφική μηχανή , ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια και φυσικά το MP3 με φορτωμένα 2Gb τραγούδια και μουσικές.....προορισμός το μικρό σπιτάκι στη Χαλκιδική με τον κήπο , το χώμα, την πασχαλιά , το πεύκο και το αγιόκλημα που μοσχοβολά το βραδάκι λίγο πριν δύσει ο ήλιος.

Λατρεύω να πίνω το πρωινό μου φραπεδάκι κάτω από τις πευκοβελόνες και να κουτσουλάνε οι δεκαοχτούρες το ξύλινο τραπεζάκι με τον ασημένιο δίσκο... λατρεύω επίσης το κελάηδημα των αηδονιών, λίγο πριν την αυγή, μέσα στην απόλυτη ησυχία . Στο πίσω μέρος της αυλής, εκεί όπου έχουν φωλιές μέσα στις αγριοκερασιές τα αηδόνια υπάρχει και η φωλιά μιας χελώνας που κάθε χρόνο τέτοια εποχή κάνει κύκλους γύρω από την αυλή.

2008-04-18T00:30:00.000-07:00

Ξεχάστηκα κοιτώντας την θάλασσα,
Και να που τα ταξίδια μείναν μόνο όνειρα χωρίς προορισμό.
Με μπουνάτσα αλάργεψε η μικρή ψαρόβαρκα
χάθηκε στην απεραντοσύνη του μπλε πελάγους.
Η αδιατάραχη ησυχία έδεσε ναυτικά τους φόβους
στο μόλο πάνω από το νερό,
και να που οι φωνές
των παλιών ναυτικών και τα τραγούδια σώπασαν.Οι χωρικοί κάθησαν κουλουριασμένοι
από το βραδυνό κρύο μπροστά στην αναμμένη φωτιά .
Λευκοί γλάροι πετούσαν στα πόδια μου
ρυθμικά
λικνίζοντας με χάρη τ’ άσπρα τους φτερά
Και να που η ζωήτώρα κυλάει πιο γρήγορα Το φεγγάρι έφερε το φως στο απόλυτο σκοτάδι
Και να που τα παιδιάκαι τα παιχνίδια χάθηκαν Ενας παλιός ναυτικός ,κοντοστάθηκε δίπλα μου.
Ηταν γέρος και βαρύς στο περπάτημα.
Φορούσε λευκό πουκάμισο
και είχε τυλιγμένο στο κεφάλι του ένα μπλε μαντήλι
φθαρμένο από την αρμύρα των καραβίσιων χρόνων.
Κρατούσε στα χέρια του τα παπούτσια του.
Σημάδι ελευθερίας και ωριμότητας :
Δε φταίω εγώ που μεγαλώνωΧτυπάει πισώπλατα ο χρόνοςμου αποκρίθηκε χωρίς να προλάβω
να τον χαιρετήσω.
Δε φταίω εγώ που μεγαλώνω επανέλαβε κουνώντας
Δυνατά τα παραμορφωμένα δάχτυλά του και γέρνοντας
μπροστά το σημαδεμένο του πρόσωπο. Φταίει η ζωή που είναι μικρή
του φώναξα και συνέχισα να φτιάχνω κύκλους με την άμμο.
Συνήθεια παλιά να μαζεύω με γυμνά χέρια κάβουρες
Συνήθεια παλιά να αγναντεύω το πέλαγος νοσταλγικά
φορώντας τα μαύρα γυαλιά
Η Άνοιξη ήρθε ...Ραγίσαν τα φεγγάρια που χε φέρει η άνοιξηΜαρμάρωσε το φως στο τελευταίο νύχτωμαΦαγωμένα από τον χρόνο τα παιδικά όνειρα
Βουλιαγμένες οι αναμνήσεις από το τώρα.
Κύματα τεράστια υψώθηκαν πάνω από τον βράχο
Φτιασίδι ερωτικόπου θα φοραέι το αύριο στο γλυκό χάραμα
Μύρισε το βρεγμένο χώμα από την ξαφνική μπόρα ,
περπάτησα για λίγο με κλειστά βλέφαρα Στις πιάτσες της βροχής σε γνώρισαόταν πουλιέται Σάββατο το αντίκρισμα του παθιασμένου έρωτα .

Ένα ταίριασμα στίχων και δικής μου γραφής..

Ευχαριστώ την συν μπλογκερ Φαίδρα για την πρόσκληση στο μπλογκοπαίχνιδο...όποιος επιθυμεί μπορεί να παίξει!!

2008-04-14T08:59:00.000-07:00

Δρόμοι παλιοί που αγάπησα και μίσησα ατέλειωτα

Κάτω απ' τους ίσκιους των σπιτιών να περπατώ

Νύχτες των γυρισμών αναπότρεπτες κι η πόλη νεκρή

Την ασήμαντη παρουσία μου βρίσκω σε κάθε γωνιά

Κάμε να σ' ανταμώσω , κάποτε , φάσμα χαμένο του πόθου μου

Κι εγώ ξεχασμένος κι ατίθασος να περπατώ κρατώντας

Ακόμα μια σπίθα τρεμόσβηστη στις υγρές παλάμες μου

(Και προχωρούσα μέσα στη νύχτα χωρίς

Να γνωρίζω κανένανε κι ούτε

Κανένας με γνώριζε)

''Τα Ποίηματα''

(Εποχές)........Μανόλη Αναγνωστάκη

2008-04-10T23:01:00.000-07:00

Όχι άλλες αναμνήσεις
παρά απ’ την εποχή του Απρίλη
μια μέρα
μιας μέρας

pas davantage
des souvenirs qu’ ‘a l age
d’ avril un jour
d’un jour

Samuel Beckett……’’Ποιήματα συνοδευόμενα από Σαχλοκουβέντες’’

2008-04-10T08:14:00.000-07:00

Mε κάλεσε η αγαπημένη συν μπλόγκερ Roadartist,
στο παρακάτω παιχνιδάκι με τις 40 ερωτήσεις και ζητά τις δικές μου απαντήσεις.. Eυχαριστώ πολύ!!

1) Όνομα: FATALE
2) Γενέθλια: 26/7/72
3) Ζώδιο: ΛΕΩΝ
4) Χρώμα μαλλιών: Καστανά
5) Χρώμα ματιών: Καστανά
6) Έχεις ερωτευτεί ποτέ?: Ω ναιιιι!!
7) Είδος μουσικής που ακούς: Έντεχνη Ελληνική, Ροκ , κλασσική, τζαζ, ορχηστρική, έθνικ και ότι άλλο ευχαριστεί το αυτί μου..
8) Χαρακτήρας Disney/Warner Bross: Μπαγκς ΄Μπανυ
9) Ποιος φίλος/φίλη σου μένει πιο μακριά?
Μια παιδική μου φίλη...μου κοστίζει η απουσία της λόγω απόστασης..
10) Πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι μόλις ξυπνήσεις: Μια όμορφη μέρα ξεκινά..!!
11) Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι? Την τσάντα μου ..
12) Τι έχεις στον τοίχο σου: Αφρικάνικες μάσκες και πίνακες ζωγραφικής..
13) Τι έχεις κάτω απ' το κρεβάτι σου? Τίποτα....
14) Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τί θα έκανες? θα γελούσα και μετά θα πήγαινα να πιω νερό!!
15) Αγαπημένος αριθμός: 19,17, ημερομηνίες γενεθλίων των παιδιών μου..
16) Αγαπημένο όνομα: Αλέξανδρος
17) Τα χόμπι σου:
Διάβασμα, βόλτες στη θάλασσα, θέατρο,κινηματογράφος, ταξίδια, φωτογραφία, επισκέψεις σε εκθέσεις και μουσική
18) Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα?: Στο ΜΑΡΟΚΟ
19) Μια ευχή για το μέλλον: Υγεία και Αγάπη σ' όλους..
20) Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποια εποχή θα πήγαινες? Αρχαία Ελλάδα και στην εποχή των Φαραώ..
21) Φωτιά! Πάρε κάτι μαζί σου: Τα παιδιά μου ..
22) Αγαπημένο λουλούδι: Γιασεμί, Γαρδένια,Ζουμπούλι...
23) Αγαπημένη σειρά: Δε βλέπω τηλεόραση ....σχεδόν καθόλου...
Αγαπημένη ταινία:.... Τσαι στη Σαχάρα
25) Αγαπημένο τραγούδι: Είναι πολλά...
26) Aγαπημένο βιβλίο: Ερημη Χώρα του Ελιοτ και η Ασκητική του Καζαντζάκη ..και πολλά ακόμα .
27) Αγαπημένο ζώο: Αλογο και Σκύλος
28) Αγαπημένο ρούχο: Τζιν
29) Αγαπημένος καλλιτέχνης/ιδα: ..Modiliani ,Χατζιδάκις , Frida Κallo
30) Αγαπημένο χρώμα: To γαλάζιο και το πορτοκαλί
31) Αγαπημένο φαγητό: Γαρίδες με ρύζι
32) Με ποιον χαρακτήρα από cartoon (Disney, WB, comics) ταυτίζεσαι?..το απάντησα προηγουμένως
33) Κακή συνήθεια: Το κάπνισμα
34) Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει....
Η ευθύτητα και η εξωστρέφεια τα οποία θαυμάζω σε όσους τ' έχουν..
35) Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει: Βαριέμαι εύκολα ..
36) Συνηθισμένη ατάκα: Πλάκα μου κάνεις τώρα!!
37) Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις: Ψυχολόγος ή βιβλιοθηκάριος
.38) Μεγαλύτερος φόβος: Δε έχω Φοβους...
39) Η καλύτερη pizza: Μαργαρίτα..
40) Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια ζώα είναι...μια αληθινή συντροφιά ..

...............όποιος θέλει να παίξει ας το κάνει..................

2008-04-08T08:16:00.000-07:00

ένας μικρός κατεργάρος.....

Τι ακούνε τ’ αυτιά της μανούλας Fatale…από το λατρεμένο τρίχρονο αγοράκι της ….!!!

-Μαμά ,Τσιν ,τσαν, τσον…………θα φάω μακαρόνια με ζαμπόν..!!

-Μαμά ,όταν μεγαλώσω θα γίνω αράχνη και θα φοράω και μπέρτα…!!!

-Μαμά ,δε θέλω να φάω ,δεν πεινάω καθόλου ,…..θέλω ένα παγάκι μόνο….όχι ένα πολλά θέλω ,αλήθεια έχω όρεξη ..!!!

-Θέλω παγωτάκι ….παγωτάκι …μμμ κρύο που είναι …μαμά έλα να το ζεστάνεις στο φούρνο μικροκυμάτων σε παρακαλώ, σε παρακαλώ….!!!

-Δεν είμαι μικρός ούτε μεγάλος είμαι γούτσου γούτσου…!!!

- Μαμά , θέλω να μου πάρεις καφέ παγωτό…. !!!

- Μαμά έλα γρήγορα …ένα δελφίνι στο ενυδρείο…!!!!

-Μαμά πού είναι το νανάκι μου?? …αλλιώς δεν μπορώ να κάνω νάνι..όχι γιατί τo πλένεις.. πάμε να σταματήσουμε το πλυντήριο!!!

Και επειδή αγαπάμε πολύ τα παπαγαλάκια μας , τα ταίζουμε από το χεράκι μας σποράκια και μπισκοτάκια ...τραγουδάμε το παρακάτω τραγουδάκι..και φυσικά χορεύουμε..

2008-04-07T06:40:00.000-07:00

BOB DYLAN..... Mr. Tambourine Man

Hey! Mr. Tambourine Man, play a song for me,
I'm not sleepy and there is no place I'm going to.
Hey! Mr. Tambourine Man, play a song for me,
In the jingle jangle morning I'll come followin' you.

Though I know that evenin's empire has returned into sand,
Vanished from my hand,
Left me blindly here to stand but still not sleeping.
My weariness amazes me,
I'm branded on my feet,
I have no one to meet
And the ancient empty street's too dead for dreaming.

Hey! Mr. Tambourine Man, play a song for me,
I'm not sleepy and there is no place I'm going to.
Hey! Mr. Tambourine Man, play a song for me,
In the jingle jangle morning I'll come followin' you.

Take me on a trip upon your magic swirlin' ship,
My senses have been stripped, my hands can't feel to grip,
My toes too numb to step, wait only for my boot heels
To be wanderin'.
I'm ready to go anywhere,
I'm ready for to fade
Into my own parade,
cast your dancing spell my way,
I promise to go under it.

Hey! Mr. Tambourine Man, play a song for me,
I'm not sleepy and there is no place I'm going to.Hey!
Mr. Tambourine Man, play a song for me,
In the jingle jangle morning I'll come followin' you.

Though you might hear laughin', spinnin',
swingin' madly across the sun,
It's not aimed at anyone, it's just escapin' on the run
And but for the sky there are no fences facin'.
And if you hear vague traces of skippin' reels of rhyme
To your tambourine in time,
it's just a ragged clown behind,
I wouldn't pay it any mind,
it's just a shadow you're
Seein' that he's chasing

.Hey! Mr. Tambourine Man, play a song for me,
I'm not sleepy and there is no place I'm going to.
Hey! Mr. Tambourine Man, play a song for me,
In the jingle jangle morning I'll come followin' you.

Then take me disappearin' through the smoke rings of my mind,
Down the foggy ruins of time, far past the frozen leaves,
The haunted, frightened trees, out to the windy beach,
Far from the twisted reach of crazy sorrow.
Yes, to dance beneath the diamond sky with one hand waving free,Silhouetted by the sea, circled by the circus sands,
With all memory and fate driven deep beneath the waves,
Let me forget about today until tomorrow.

Hey! Mr. Tambourine Man, play a song for me,
I'm not sleepy and there is no place I'm going to.Hey! Mr. Tambourine Man, play a song for me,
In the jingle jangle morning
I'll come followin' you.

Eric Clapton

2008-04-04T01:21:00.000-07:00

Ελιοτ......Burnt Norton......Τέσσερα Κουαρτέτα

Ο περασμένος χρόνος κι ο μελλούμενος χρόνος

Δεν επιτρέπουν παρά λίγη συναίσθηση.

Να συναισθάνεσαι δε σημαίνει πώς είσαι μες στο χρόνο...

........................

.........................

''Μόνο με το χρόνο, ο χρόνος εκπορθείται''

2008-04-02T10:07:00.000-07:00

Ravel...bolero

ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ Σου

Όλα μπορείς να τα σωπάσεις ,
όμως ποτέ τον έρωτα
την ώρα που ανοίγουν τ’άστρα
όταν αρχίζει στην καρδιά η μουσική
και κόβονται γλυκά τα γόνατα.

Τότε σ’ οδηγούν τα βήματά σου.

Γιώργος Ιωάννου......από την ποιητική συλλογή ''Χιλια δέντρα''

Omar Faruk Tekbilek

2008-03-30T10:55:00.000-07:00

Ο Omar Faruk Tekbilek, ένας από τους μεγαλύτερους πρεσβευτές της ανατολίτικης μουσικής , μια μουσική ιδιοφυία .

Κουρδικής καταγωγής, γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Τουρκία μέσα σε περιβάλλον μουσικών.. Το μουσικό του ταλέντο αναδείχθηκε πολυ γρήγορα από την παιδική του ηλικία.

Ο Omar Faruk Tekbilek τραγουδά και παίζει νέι, μπαγλαμά, ζουρνά και κρουστά...αξιόλογη είναι η μουσική του πορεία- με περιοδείες σε Ευρώπη, Αμερική ,Αυστραλία

Omar Faruk

Mozart Alla Turca

2008-03-26T00:33:00.000-07:00

ΕΝΑ ΕΡΗΜΟ ΑΝΘΟΣ
" Βαθύτερο από την αγάπη και την ταραχή
που φέρνει μεσ' στο στήθος η επιθυμία
ζει στο θαλάσσιο βράχο έν' άνθος ολομόναχο
Ποιά φωνή το κυρίεψε και μοιάζει σαν να δείχνει
την άγνωστη γαλήνη με μικρά χρώματα..
Είναι βγαλμένο στους κινδύνους της χαράς

αμέριμνο σαν ιδέα.

........................................ποίηση του Ν.Καρούζου

Ξαφνικά , αυτοί που χόρευαν μαζί του σώπασαν, κουνιόντουσαν μόνο σε μιαν απόλυτη ησυχία κι αυτός άρχισε ν'απαγγέλει έχοντας για ρυθμό τα χτυπήματα των ποδιών τους στη γη....

Θα ξεφύγουμε απ'την ξεκούραση,

θα ξεφύγουμε απ'τον ύπνο

θα ξεπεράσουμε την χαραυγή και την Ανοιξη

Και θα προετοιμάσουμε τις μέρες και τις εποχές

Στο μέτρο των ονείρων μας

Μίλαν Κούντερα..''Το βιβλίο του γέλιου και της λήθης''

2008-03-23T16:29:00.000-07:00

Για όσους ξενυχτάνε ,

για όσους προσπαθούν ν' αγγίξουν το άναυλο όνειρο

για όσους κοιτάζουν ακόμα το Φεγγάρι..

2008-03-19T15:23:00.000-07:00

Περιμένοντας τους Βαρβάρους
(1904)
του Κωνσταντίνου Π. Καβάφη

Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι;

Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα.
Γιατί μέσα στην Σύγκλητο μιά τέτοια απραξία;

Τι κάθοντ' οι Συγκλητικοί και δεν νομοθετούνε;
Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.

Τι νόμους πια θα κάμουν οι Συγκλητικοί;

Οι βάρβαροι σαν έλθουν θα νομοθετήσουν.
Γιατί ο αυτοκράτωρ μας τόσο πρωί σηκώθη,

και κάθεται στης πόλεως την πιο μεγάλη πύλη

στον θρόνο επάνω, επίσημος, φορώντας την κορώνα;
Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.

Κι ο αυτοκράτωρ περιμένει να δεχθεί

τον αρχηγό τους. Μάλιστα ετοίμασε

για να τον δώσει μια περγαμηνή. Εκεί

τον έγραψε τίτλους πολλούς κι ονόματα.

Γιατί οι δυό μας ύπατοι κ' οι πραίτορες εβγήκαν

σήμερα με τες κόκκινες, τες κεντημένες τόγες·

γιατί βραχιόλια φόρεσαν με τόσους αμεθύστους,

και δαχτυλίδια με λαμπρά γυαλιστερά σμαράγδια·

γιατί να πιάσουν σήμερα πολύτιμα μπαστούνια

μ' ασήμια και μαλάματα έκτακτα σκαλισμένα;
Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·

και τέτοια πράγματα θαμπώνουν τους βαρβάρους.
Γιατί κ' οι άξιοι ρήτορες δεν έρχονται σαν πάντα

να βγάλουνε τους λόγους τους, να πούνε τα δικά τους;
Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·κι αυτοί βαριούντ' ευφράδειες και δημηγορίες.
Γιατί ν' αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία

κ' η σύγχυσις.

(Τα πρόσωπα τι σοβαρά που έγιναν).

Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ' οι πλατέες,κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;
Γιατί ενύχτωσε κ' οι βάρβαροι δεν ήλθαν.Και μερικοί έφθασαν απ' τα σύνορα,και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.
Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μιά κάποια λύσις.

Ωδυσσέας Ελύτης

2008-03-18T08:25:00.000-07:00

Ωδυσσέας Ελύτης

Επτά Νυχτερινά Επτάστιχα

Ονειρα κι όνειρα ήρθανε

Στα γενέθλια των γιασεμιών

Νύχτες και νύχτες στις λευκές

Αϋπνιες των κύκνων

Η δροσιά γεννιέται μεσ'στα φύλλα

Οπως μεσ'στον απέραντο ουρανό

Το ξάστερο συναίσθημα

Ευνοϊκές αστροφεγγιές έφεραν τη σιωπή

Και πίσω απ'τη σιωπή μια μελωδία παρείσαχτη

Ερωμενη

Αλλοτινών ήχων γόησσα

Μένει τώρα ο ίσκιος που ατονεί

Και η ραϊσμενη εμπιστοσύνη του

Και η αθεράπευτη σκοτοδίνη του-

εκεί.

Ολα τα κυπαρισσια δειχνουνε μεσανυχτα

Ολα τα δαχτυλα

Σιωπη

Εξω απο τ'ανοιχτο παραθυρο του ονειρου

Σιγα σιγα ξετυλιγεται

Η εξομολογηση

Και σα θωρια λοξοδρομαει προς τ'αστρα!

Ενας ώμος ολόγυμνος

Σαν αλήθεια

Πληρώνει την ακριβεια του

Στην ακρια τούτη της βραδιάς

Που φέγγει ολομόναχη

Κάτω απ'τη μυστικιά ημισέληνο

Της νοσταλγίας μου.

Την αφρούρητη νυχτιά πήρανε θύμησες

Μαβιές

Κόκκινες

Κίτρινες

Τ'ανοιχτα μπράτσα της γεμίσανε ύπνο

Τα ξεκούραστα μαλλιά της άνεμο

Τα μάτια της σιωπή.

Ανεξιχνίαστη νύχτα πίκρα δίχως άκρη

Βλέφαρο ανύσταχτο

Πριν βρει αναφιλητό καίγεται ο πόνος

Πριν ζυγιαστεί γέρνει ο χαμός

Καρτέρι μελλοθάνατο

Σαν ο συλλογισμός από τον μάταιο μαίανδρο

Στην ποδιά της μοίρας του συντρίβεται.

Το διάδημα του φεγγαριού στο μέτωπο της νύχτας

Οταν μοιράζονται οι σκιές την επιφάνεια

της όρασης

Κι ο πόνος μετρημένος από εξασκημένο αυτί

ακούσιος καταρρέει

Μεσ'στην ιδέα που αχρηστεύεται απ'το μελαγχολικό

σιωπητήριο.

Αρκάς και ξερό ψωμί ...κατάξερο

2008-03-18T00:33:00.000-07:00

2008-03-16T11:23:00.000-07:00

Israel Kamakawiwo Ole ''Somewhere Over The Rainbow
''What a wonderful world''

Δεν ξέρω για κάποιους μη συγκεκριμένους λόγους θέλησα να δείξω αυτό το κλιπάκι ....ο άνθρωπος αυτός πληθωρικός με διαστάσεις τεραστίου γίγαντα κατάφερε να αγαπηθεί από τους Χαβανέζους ...μια πραγματικά καρδιά γεμάτη συναίσθημα , μια μελωδική φωνή ...απεβίωσε σε ηλικία 40 χρονών...
Αξίζει να τον απολαύσουμε !!

Η μπαλάντα του κυρ Μέντιου

2008-03-14T00:25:00.000-07:00

Ποίηση Κ.Βάρναλη

Δε λυγάνε τα ξεράδια
και πονάνε τα ρημάδια!
Κούτσα μια και κούτσα δυο
της ζωής το ρημαδιό!

Mεροδούλι, ξενοδούλι!
Δέρναν ούλοι, αφέντες, δούλοι,
ούλοι: δούλοι, αφεντικό
και μ' φήναν νηστικό.

Tα παιδιά, τα καλοπαίδια,
παραβγαίνανε στην παίδεια
με κοτρόνια στα ψαχνά,
φούχτες μύγα στ' αχαμνά!

Aνωχώρι, Κατωχώρι,
ανηφόρι, κατηφόρι,
και με κάμα και βροχή,
ώσπου μου 'βγαινε η ψυχή.

Eίκοσι χρονώ γομάρι
σήκωσα όλο το νταμάρι
κι' έχτισα, στην εμπασιά
του χωριού, την εκκλησιά.

Kαι ζευγάρι με το βόδι
άλλο μπόι κι' άλλο πόδι
όργωνα στα ρέματα
τ' αφεντός τα στρέμματα.

Kαι στον πόλεμ' όλα για όλα
κουβαλούσα πολυβόλα
να σκοτώνωνται οι λαοί
για τ' αφέντη το φαϊ.

Kαι γι' αυτόνε τον ερίφη
εκουβάλησα τη νύφη
και την προίκα της βουνό,
την τιμή της ουρανό!

Aλλά εμένα σε μια σφήνα
μ' έδεναν το Μαη το μήνα
στο χωράφι το γυμνό
να γκαρίζω, να θρηνώ.

Kι' ο παπάς με την κοιλιά του
μ' έπαιρνε για τη δουλειά του
και μου μίλαε κουνιστός:
Σε καβάλησε ο Χριστός!

Δούλευε για να στουμπώσει
όλ' η Χώρα κι' οι καμπόσοι.
Μη ρωτάς το πώς και τί,
να ζητάς την αρετή!
-Δε βαστάω! Θα πέσω κάπου!
-Ντράπου! Τις προγόνοι ντράπου!
-Αντραλίζομαι!... Πεινώ!...
-Σούτ! θα φας στον ουρανό!

Kι' έλεα: όταν μιαν ημέρα
παρασφίξουνε τα γέρα,
θα ξεκουραστώ κι' εγώ,
του θεού τ' αβασταγό!

Kι' όταν ένα καλό βράδυ
θα τελειώσει μου το λάδι
κι' αμολήσω την πνοή
ένα πουφ είν' η ζωή,

H ψυχή μου θε να δράμη
στη ζεστή αγκαλιά τ' Αβράμη,
τ' άσπρα, τ' αχερένια του
να φιλάει τα γένια του!

Γέρασα κι' ως δε φελούσα
κι' αχαϊρευτος κυλούσα,
με πετάξανε μακριά
να με φάνε τα θεριά.

Kωλοσούρθηκα και βρίσκω
στη σπηλιά τον Αι-Φραγκίσκο
"Χαίρε φως αληθινόν
και προστάτη των κτηνών!

Σώσε το γέρο κύρ Μέντη
απ' την αδικιά τ' αφέντη,
συ που δίδαξες αρνί
τον κύρ λύκο να γενή!

Tο σκληρόν αφέντη κάνε
από λύκο άνθρωπο κάνε!
Μα με την κουβέντα αυτή
πόρτα μου 'κλεισε κι' αυτί.

Tότενες το μαύρο φίδι
το διπλό του το γλωσσίδι
πίσω από την αστοιβιά
βγάζει και κουνάει με βιά:

"Φως ζητάνε τα χαϊβάνια
κι' οι ραγιάδες απ' τα ουράνια,
μα θεοί κι' όξαποδώ
κει δεν είναι παρά δώ.

Aν το δίκιο θες, καλέ μου,
με το δίκιο του πολέμου
θα το βρης. Οπου ποθεί
λευτεριά, παίρνει σπαθί.

Mη χτυπάς τον αδερφό σου-
τον αφέντη τον κουφό σου!
Και στον ίδρο το δικό
γίνε συ τ' αφεντικό.

Χάιντε θύμα, χάιντε ψώνιο
χάιντε Σύμβολον αιώνιο!
Αν ξυπνήσεις, μονομιάς
θα 'ρτη ανάποδα ο ντουνιάς.

Kοίτα! Οι άλλοι έχουν κινήσει
κι' έχ' η πλάση κοκκινήσει
κι' άλλος ήλιος έχει βγη
σ' άλλη θάλασσ', άλλη γης".

2008-03-10T23:40:00.000-07:00

Περπατώ και νυχτώνει.
Αποφασίζω και νυχτώνει.
Όχι,δεν είμαι λυπημένη.

Υπήρξα περίεργη και μελετηρή.
Ξέρω απ'όλα.Λίγο απ'όλα.
Τα ονόματα των λουλουδιών όταν μαραίνονται,
πότε πρασινίζουν οι λέξεις και πότε κρυώνουμε.
Πόσο εύκολα γυρίζει η κλειδαριά των αισθημάτων
μ'ένα οποιοδήποτε κλειδί της λησμονιάς.
Όχι δεν είμαι λυπημένη.

Πέρασα μέρες με βροχή,
εντάθηκα πίσω απ'αυτό
το συρματόπλεγμα το υδάτινο
υπομονετικά κι απαρατήρητα,
όπως ο πόνος των δέντρων
όταν το ύστατο φύλλο τους φεύγει
κι όπως ο φόβος των γενναίων.
Όχι,δεν είμαι λυπημένη.

Πέρασα από κήπους,
στάθηκα σε συντριβάνια και είδα πολλά αγαλματίδια να γελούν
σε αθέατα αίτια χαράς.
Και μικρούς ερωτιδείς,καυχησιάρηδες.
Τα τεντωμένα τόξα τους
βγήκανε μισοφέγγαρο σε νύχτες μου και ρέμβασα.
Είδα πολλά και ωραία όνειρα
και είδα να ξεχνιέμαι.
Όχι,δεν είμαι λυπημένη.

Περπάτησα πολύ στα αισθήματα,
τα δικά μου και των άλλων,
κι έμενε πάντα χώρος ανάμεσα τους
να περάσει ο πλατύς χρόνος.
Πέρασα από ταχυδρομεία και ξαναπέρασα.
Έγραψα γράμματα και ξαναέγραψα
και στο θεό της απαντήσεως προσευχήθηκα άκοπα.
Έλαβα κάρτες σύντομες:
εγκάρδιο αποχαιρετιστήριο από την Πάτρα
και κάτι χαιρετίσματα
απο τον Πύργο της Πίζας που γέρνει.
Όχι,δεν είμαι λυπημένη που γέρνει η μέρα.

Mίλησα πολύ.Στους ανθρώπους,
στους φανοστάτες,στις φωτογραφίες.
Και πολύ στις αλυσίδες.
Έμαθα να διαβάζω χέρια
και να χάνω χέρια.
Όχι,δεν είμαι λυπημένη.

Ταξίδεψα μάλιστα.
Πήγα κι από εδώ,πήγα και από εκεί...
Παντού έτοιμος να γεράσει ο κόσμος.
Έχασα κι από εδώ,έχασα κι από κεί.
Κι από την προσοχή μου μέσα έχασα
κι από την απροσεξία μου.
Πήγα και στη θάλασσα.
Μου οφειλόταν ένα πλάτος.Πές πως το πήρα.
Φοβήθηκα τη μοναξιά
και φαντάστηκα ανθρώπους.
Τους είδα να πέφτουν
από το χέρι μιας ήσυχης σκόνης,
που διέτρεχε μιάν ηλιαχτίδα
κι άλλους από τον ήχο μιας καμπάνας ελάχιστης.
Και ηχήθηκα σε κωδωνοκρουσίες
ορθόδοξης ερημιάς.
Όχι,δεν είμαι λυπημένη.

Έπιασα και φωτιά και σιγοκάηκα.
Και δεν μου έλειψε ούτε των φεγγαριών η πείρα.
Η χάση τους πάνω από θάλασσες κι από μάτια,
σκοτεινή,με ακόνισε.
Όχι,δεν είμαι λυπημένη.

Όσο μπόρεσα έφερ'αντίσταση σ'αυτό το ποτάμι
όταν είχε νερό πολύ,να μη με πάρει,
κι όσο ήταν δυνατόν φαντάστηκα νερό
στα ξεροπόταμα
και παρασύρθηκα.

Όχι,δεν είμαι λυπημένη.
Σε σωστή ώρα νυχτώνει.

2008-03-06T22:06:00.000-08:00

2008-03-06T03:21:00.000-08:00

Μπρος στη ζωή ο άνθρωπος είν΄απαλός και τρυφερός μα μπρος στο θάνατο σκληρός και άκαμπτος. Τα χλωρά φυτά είναι ευλύγιστα και τρυφερά ώσπου ξηραίνουν και μαραίνονται. Η τρυφεράδα σημαίνει ζωή, η ακαμψία θάνατο . Γι αυτό ένας δυσκίνητος πάντοτε κινδυνεύει.

Δέντρο που δεν λυγίζει , σπάει στον άνεμο .

Ο βαρύς και αλύγιστος θα πέσει.

Ο ελαφρύς κι ευλύγιστος θα σταθεί.

Αυτός που εκτιμά την ίδια τη ζωή είναι σοφότερος από εκείνον που εκτιμά τα αγαθά της. *

* Σκοπός της ζωής είναι η ίδια η ζωή (Γκαίτε)

Λάο Τσε Ταο Τε Κινγκ

Το βιβλίο του Λόγου και της Φύσης

Εκδόσεις Σμιλη

2008-03-05T01:35:00.000-08:00

Η αγάπη δεν έχει όρια , δεν έχει τέλος...είναι άχρονη.
Μέσα στην αγάπη αφήνεσαι , δίνεσαι , αναδύεσαι
Η αγάπη είναι δύναμη που φτεροκοπά , ανάσα που ταξιδεύει, η ρίζα του δέντρου της ζωής..

Ευχαριστώ για την πρόσκληση την τρελοφαντασμένη

2008-03-04T00:50:00.000-08:00

Η αγάπη είναι καπνός, βγαίνει άχνα απ' την καρδιά

καθάρισε? φωτιά σπιθίζει μέσα στη ματιά

πειράχτηκε? είναι θάλασσα από δάκρυα φουσκωμένη,

τι άλλο ? τρέλα γνωστικά καλοκρυμμένη,

χολή που σ' αρρωσταίνει , γλύκα που σε γιαίνει....

Σαίξπηρ.....

Ματινατα (ΚΑΛΗΝΥΦΤΑ)

2008-02-28T08:53:00.000-08:00

Ενα από τα ελληνόφωνα τραγούδια της Κάτω Ιταλίας που είναι σήμερα οι κύριοι φορείς της παράδοσης της γκρεκάνικης γλώσσας του griko. Μιας από τις πολυτιμότερες παραδόσεις του Ελληνισμού , που είναι ακόμα ζωντανή στις ελληνόφωνες κοινότητες του Σαλέντο και της Καλαβρίας.

Ωδυσσέας Ελύτης

2008-02-27T00:39:00.000-08:00

Του μικρού Βοριά παράγγειλα

να 'ναι καλό παιδάκι

Μη μου χτυπάει πορτόφυλλα

και στο παραθυράκι

Γιατί στο σπίτι που αγρυπνώ

η αγάπη μου πεθαίνει

Και μες στα δάκρυα την κοιτώ

που μόλις ανασαίνει

Με πιάνει το παράπονο

γιατί στον κόσμο αυτόνα

Τα καλοκαίρια τα 'χασα

κι έφτασα στο χειμώνα

Σαν το καράβι που άνοιξε

τ' άρμενα κι αλαργεύει

Θωρώ να χάνονται οι στεριές

κι ο κόσμος λιγοστεύει

Γεια σας περβόλια γεια σας ρεματιές

για σας φιλιά και γεια σας αγκαλιές

Γειά σας οι κάβοι κι οι ξανθοί γιαλοί

γεια σας οι όρκοι οι παντοτινοί

Ιθάκη......Κ.Καβάφης

2008-02-26T14:05:00.000-08:00

Κ. Καβάφης

Ιθάκη (1911)

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,

να εύχεσαι να’ναι μακρύς ο δρόμος,

γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.

Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,

τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,

τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,

αν μέν' η σκέψις σου υψηλή,

αν εκλεκτή συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.

Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,

τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,

αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,

αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.

Να εύχεσαι να’ναι μακρύς ο δρόμος.

Πολλά τα καλοκαιρινά πρωιά να είναι που με τι ευχαρίστηση,

με τι χαρά θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους·

να σταματήσεις σ' εμπορεία Φοινικικά,

και τες καλές πραγμάτειες ν' αποκτήσεις,

σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ' έβενους,

και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,

όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά·

σε πόλεις Aιγυπτιακές πολλές να πας,

να μάθεις και να μάθεις απ' τους σπουδασμένους.

Πάντα στον νου σου να’χεις την Ιθάκη.

Το φθάσιμον εκεί είν ο προορισμός σου.

Aλλά μη βιάζεις το ταξίδι διόλου.

Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει·

και γέρος πια ν' αράξεις στο νησί,

πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο,

μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.

Η Ιθάκη σ' έδωσε τ' ωραίο ταξίδι.

Χωρίς αυτήν δεν θα βγαινες στον δρόμο.

Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.

Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.

Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,

ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.

Μετά από την πρόσκληση της Φεγγαρένιας ,

σας μεταφέρω ένα από τα ποιο αγαπημένα μου ποιήματα ...

Εγώ βεβαίως, ταξιδεύω ακόμη για να βρω την πολυπόθητη Ιθάκη!!

Καλό ταξίδι για τον καθένα μας.

2008-02-24T22:55:00.000-08:00

ΧΙΛΙΑ ΜΥΡΙΑ ΚΥΜΑΤΑ

Χίλια μύρια κύματα μακριά τ' Αϊβαλί

Μέρες της αρμύρας κι ο ήλιος πάντα εκεί

με τα μακεδονίτικα πουλιά και τ' αρμενάκια

που ελοξοδρόμησαν και χάσανε την Μπαρμπαριά

Πότε παραμονεύοντας τον πόρφυρα

το μαύρο ψάρι έρχεται φεύγει

μικραίνουν οι κύκλοι του

Χίλια μύρια κύματα μακριά τ' Αϊβαλί

Μεγάλωσαν τα γένια μας η ψυχή μας αλλιώτεψε

αγριεμένο το σκυλί γαβγίζει τη φωνή του

βοήθα καλέ μου μη φαγωθούμε μεταξύ μας

Χίλια μύρια κύματα μακριά τ' Αϊβαλί

Ώρες-ώρες μερεύουμαι με τη χορδή της λύρας.

Δεμένος πισθάγκωνα στο μεσιανό κατάρτι

ο Χιώτης ο τυφλός τραγουδιστής βραχνός προφήτης

μασώντας τη μαστίχα του παινεύει την Ελένη

κι άλλοτε τη Τζαβέλαινα τραβάει στο χορό

Χίλια μύρια κύματα μακριά τ' Αϊβαλί

Στίχοι Μύρης Κ.Χ

Μουσική Γιάννης Μαρκόπουλος

2008-02-21T15:54:00.000-08:00

Ο ύπνος έφυγε,
ολόγιομο το φεγγάρι φώτιζε τον ουρανό.
Φλέρταρα το πυκνό άσπρο φως της σελήνης
άναψα τσιγάρο.

Θυμήθηκα τα λόγια του Ν.Καζαντζάκη και ξεφύλλισα μερικές σελίδες ...

ερώτηση και απάντηση τα βρήκα ..

Τι θα πει ευτυχία ?

Να ζεις όλες τις δυστυχίες.

Τι θα πει φως ?

Να κοιτάς με αθόλωτο μάτι όλα τα σκοτάδια.

2008-02-20T11:47:00.000-08:00

">

Μετά το τσουχτερό κρύο και την παγωμάρα των τελευταίων ημερών ....ονειρεύομαι Χαβάη....!!!!